ما در سیستم نیازیت به‌جای یک میلگرد زیگزاگ پیوسته، از اعضای قائم و مورب مجزا استفاده می‌کنیم. این اعضا بر اساس هندسه و محاسبات همان تیرچه به یال فوقانی و تحتانی متصل می‌شوند و برای هر عضو می‌توان طول مؤثر، سطح مقطع، نیروی طراحی، لاغری، ظرفیت فشاری یا کششی و اتصال جوشی را به‌صورت مستقل کنترل کرد.

تفاوت مهم دیگر این است که تیرچه نیازیت فاقد بتن در جان است. در نتیجه، مسیر انتقال نیروی جان بر وجود بتن پرکننده در اطراف اعضای جان متکی نیست و اعضای فولادی، وظیفه تعیین‌شده خود را مطابق مدل و جزئیات طراحی انجام می‌دهند. این موضوع به معنای حذف دال بتن رویه یا عملکرد نهایی سقف نیست؛ بلکه مشخصاً به حذف بتن از ناحیه جان تیرچه اشاره دارد.

آرایش اعضای مجزای نیازیت مزیت‌های زیر را ایجاد می‌کند:

• مرز هر عضو و طول محاسباتی آن مشخص است؛

• نیروی هر عضو در مدل سازه‌ای به‌صورت مستقل قابل استخراج است؛

• کنترل کشش، فشار، کمانش و لاغری برای هر عضو شفاف‌تر انجام می‌شود؛

• جزئیات و ظرفیت جوش هر عضو جداگانه تعیین می‌شود؛

• کنترل کیفیت ساخت بر اساس عضو، گره و اتصال امکان‌پذیر است؛

• انتقال نیروی اعضای جان به بتن پرکننده جان وابسته نیست؛

• در صورت تغییر هندسه، دهانه یا بارگذاری، می‌توان آرایش و ظرفیت اعضا را متناسب با همان پروژه طراحی کرد.

در الگوی بارگذاری ثقلی مرجع، جهت اعضای قائم و مورب می‌تواند به‌گونه‌ای انتخاب شود که هر عضو نقش غالب و مشخصی در انتقال نیرو داشته باشد؛ اما در محاسبات نهایی، تمام موقعیت‌های طولی و ترکیبات بارگذاری باید کنترل شوند. به همین دلیل ما عبارت «هر عضو در تمام شرایط فقط کششی یا فقط فشاری است» را به‌صورت مطلق به کار نمی‌بریم.